UNUTMAK
UNUTMAK

UNUTMAK

UNUTMAK

Unutmak istiyorum
          Her şeyi
                    Evet her şeyi
                              O ‘an’ı bile
Olmuyor!..
Kafatasımın içindeki pelte
Oradan
          Oraya
                    Koşuşturup duruyor
Kendimi ‘an’da sandığım dakikada
          Buluyorum kendimi
                    Ya dünyanın bir ucunda
                               Ya da başka zamanda
Özgürlük diyor
          Eşitlik diyor
                    Dayanışma diyor
Kapatamıyorum
          Düşüncelere beynimi
Aslında
          Öyle
                    Öyle gereksinimim
                                                Var ki
Susturamıyorum
          Hiç kesmiyor sesini
Hep
          Hep
                    Hep
                              Konuşuyor
İzin vermiyor
          Bir an bile
                    Unutmama
Bir an olsun
          Soluklanmama
Panik içinde
          Oradan oraya
                    Koşuyorum
Artık sus!..
          Yeter!..
                    Yeter be!..
                              Ye-teeeeeer!…

 

14.10.2025 – 14.20
Köyceğiz

Bir yorum

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir